Deelnemers vertellen

Hieronder komen enkele deelnemers van Roads Vervoer aan het woord.

Wendela vertelt:

‘Als je iets vergeet dan legt Paul het zo nog drie keer uit’, vertelt Wendela (49). Ze vindt het prettig werken bij Roads Vervoer: ‘de sfeer is goed en het is een werkplek waar hulpverlening en werk zoveel mogelijk gescheiden blijven. Er wordt nauwelijks gepraat over medicijnen, psychiatrie en problemen. Dat zegt Paul ook: ‘Je komt hier om te werken.’ Werken helpt mij buiten de muren te blijven. Ik heb ook een woonbegeleider die mij hierbij helpt. Ik wil soms te veel hooi op mijn vork nemen. Nu ga ik ook twee keer per week sporten, op maandag- en vrijdagmiddag. Warm eten doe ik hier niet. Ik wil gewoon ’s avonds warm eten en ik kook lekkerder.‘ Wendela’s werkplek is boven bij het rittenplannen. ‘Ik plan het liefst zo strak mogelijk in, anders moet er een nieuwe auto bij. Het is een kwestie van scherp opletten.‘ Dat er ruimte is voor eigen inbreng vindt Wendela positief. ‘Zo heb ik het notuleren geïntroduceerd. Ik verzorg nu de notulen van vergaderingen.

13_roads-admin_2510

Musa vertelt

‘Ik ben nog niet klaar’, antwoordt Musa (50) op de vraag of hij een betaalde baan als chauffeur ambieert. ‘Je vervoert tenslotte mensen, dat is een grote verantwoordelijkheid.’ Musa behoort tot een van de eerste chauffeurs die een chauffeurspas heeft gehaald. Het gaat goed met hem. Vroeger heeft hij jaren gewerkt bij Publex waar hij buitenreclame verzorgde. Hij zat toen acht uur per dag achter het stuur. Op een gegeven moment ging dat niet meer. Hij sliep slecht en kreeg last van psychoses. Evenals zijn werk eindigde ook zijn relatie. Uiteindelijk heeft hij acht jaar thuis gezeten. Een periode waar hij niet graag over praat. Nu werkt hij drie dagen bij Roads Vervoer. Hij brengt cliënten van en naar Kwekerij Osdorp. ‘Ik heb respect voor de leiding van de kwekerij. Sommigen cliënten sporen écht niet!’ Dat ervaart hij ook wel tijdens het vervoeren. ‘Dan willen ze ineens uitstappen bij een stoplicht, of ze praten of zingen in zichzelf. Ik ben er inmiddels wel aan gewend. Veel van die mensen zijn aan de drugs of alcohol of hebben een psychische aandoening. ’ Musa vindt de structuur en sfeer erg prettig bij Roads Vervoer. En lekker eten! Zowel bij Roads Vervoer als bij Kwekerij Osdorp mag hij mee-eten en desgewenst wat mee naar huis nemen.

Gijs vertelt

Gijs had ooit een goede baan met een lekker salaris en een mooi huis. Hij werkte bij de overheid en voor ‘de leuk’ in de horeca. Het ging mis toen hij in contact kwam met verkeerde mensen. Zij lieten hem coke proberen en binnen een paar weken was hij verslaafd. Meerdere malen heeft hij geprobeerd om af te kicken maar zijn arbeidsomstandigheden hielpen er niet bij. Op zijn werk voelde hij zich de ‘knuffeljunk’, er werd hem veel door de vingers gezien. Bovendien kreeg hij telefoontjes van de portier ‘of ie nog wat nodig had.’ Dan moet je sterk in je schoenen staan om de verleiding te weerstaan, dat deed hij niet. Ondertussen werd bij hem zowel Borderline, HIV en recentelijk ook kanker gediagnosticeerd. Als hij niet werkt, verlangt hij naar drugs. Vandaar dat hij de structuur van Roads Vervoer waar hij bij de administratie en receptie werkt erg fijn vindt. ‘Je zit tussen mensen die verder willen. Het lijkt net op een gewone baan. Roads Vervoer is voor mij een reden om op te staan.’